Na vele jaren deel uitgemaakt te hebben van het bestuur van de vereniging, treedt Magda in 2023 af als penningmeester.
Het begon allemaal in 1993 bij de kascontrole van de vereniging die toen nog aan de Maatveldseweg een plaats had. In 1995 werd zij penningmeester. Zij heeft dit dus 28 jaar gedaan. En niet alleen voor onze vereniging, ook op landelijk niveau bij de AVVN nam zij deel aan het bestuur als penningmeester. Magda zegt dat zij meestal gevraagd wordt om aan een bestuur deel te nemen omdat er een penningmeester nodig is.

Op de vraag wat haar zo in dit vak aantrekt, antwoordt ze dat ze er echt van kan genieten als links en rechts op de balans ook echt in evenwicht is. Als er toch een verschil lijkt te zijn, puzzelt ze net zo lang tot ze gevonden heeft wat dat veroorzaakt. Ook stelt ze er eer in op iedere vraag (bijvoorbeeld door de kascommissie) onmiddellijk een helder antwoord te hebben. Ze houdt ervan om te ordenen. Kortom het is echt een mooi vak dat, ten onrechte, vaak onderschat wordt.

Magda heeft het terrein aan de Hitlandselaan met het toenmalige bestuur letterlijk van de grond af aan opgebouwd. In januari 2007 was de officiële start. In het begin was er geen wachtlijst, sterker nog, pas twee jaar later was iedere tuin bezet. Het verschil met de Maatveldsewegtijd is groot. Geen kantine, geen verplichte werkbeurten. Het is juist in de vrijwilligheid van deelname aan activiteiten dat er verbondenheid ontstaat. Ook het tuinieren zelf is in de loop van de tijd veranderd. Er is steeds meer zorg voor de biodiversiteit gekomen. Magda vat het bondig samen als “meer passie, minder spitten”.
Ze ervaart het als een voorrecht om in dit mooie stukje natuur te mogen zijn. Ze deelt deze heerlijke plek door ook mensen vanuit een project van de kerk “durf te…. tuinieren”. 4 tot 5 mensen komen regelmatig langs om te genieten van de tuin.
Magda heeft niet echt een favoriet gereedschap, maar hanteert vaardig het voegenmes om stoepplantjes in te tomen. Het is haar wens om nog eens echt een goede rabarberoogst te krijgen en haar ultieme tuingeluk bestaat eruit rijpe aardbeien, warm van de zon, zo van de tuin, op te eten.